Αρθρογράφος: Ελένη Νανοπουλου

Οστεοφυλάκιο

Είχαν μια γοητεία καθώς έλαμπαν στον ήλιο τα τετραγωνισμένα μάρμαρα. Όποτε κι αν βρέθηκε -για ευνόητους λόγους- εκεί στο Κοιμητήριο, η ματιά της πήγαινε σε κείνο τον τοίχο …

Ποιητής αμίλητος

Κοίταξε πάλι το γνωστό σκίτσο του ποιητή Πήρε την σινική μελάνη και στάθηκε μπρος στον καθρέφτη Αντιγράφοντας, το σχεδίασε άνετα αλλά νευρικά Πισωπάτησε, το ξανακοίταξε, του έβγαλε τη …

με λένε Τζωρτζ

με λένε Τζωρτζ το κεφάλι μου γρατζουνιέται στη μαύρη άσφαλτο αντί να ακούει τον χτύπο της καρδιάς της γης το αυτί μου πονάει και σφυρίζει από τα λάστιχα …

Της αμμουδιάς το χέρι

1. Εκείνο το δύσκολο καλοκαίρι που δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ-δηλαδή να διαβάσω, είδα τα χέρια της αμμουδιάς. Ξεφύλλιζα ένα περιοδικό μήπως βρω κάτι ενδιαφέρον . Ούτε κι αυτό …

Η παλάμη

Η σωστική παλάμη-σχεδία υγρή με βάλσαμα παλεύει στο κορμί με τις κηλίδες, να το μαλακώσει να μη βογκάει. Φτάνει για σήμερα, κάθε βογκητό μια σταλιά ζωής που χάνεται, …

Η σονάτα μου

Λυπάμαι, αυτό που σκέφτηκα, ντρέπομαι να το πω, έτσι το πήρε και το σήκωσε η σκόνη που η γυναίκα φεύγοντας υψώνει. Το πήρε και το σκλάβωσε η χορδή …

Η δαιμονισμένη

΄Εκανε διαδρομές ορμητικές και επικίνδυνες μέχρι να βρει την έξοδο. Ξεπήδησε ορμητικά βγαίνοντας από το σκοτεινό λαγούμι της στο φως- νομίζει. Αναπάντεχα ξεπήδησε θα ΄λεγες, αν ήξερες βέβαια. …

Το αγρίμι

Δεν υπήρχε στη ζωή της από παλιά, τώρα τελευταία την επισκέφτηκε κι ούτε που το φανταζόταν ότι ζει στις πόλεις, ότι τρέχει στα σπίτια, ότι μπαινοβγαίνει απτόητο, ότι …

Ένα πρωινό

  Έσκισε βίαια την φθινοπωρινή ησυχία η αντρική φωνή. "Θα τον σκοτώσω, δε μπορώ πια". Τα γεροντάκια, ξύπνια από ώρα, έστησαν αυτί να βεβαιωθούν, άκουσαν καλά; Οι μεσήλικες-δήθεν από …