Τελευταία Άρθρα

  • Σχηματίστηκε μόνο του

    Άρχισε σιγά σιγά το πρόσωπό του να σχηματίζεται. Πρώτα η μύτη ακάλυπτη στην αιθρία του απογεύματος. Σκιασμένα τα μάτια. Πρώτα το ένα μετά το άλλο. Έπειτα μια γραμμή …
    Συνεχίστε Εδω

  • Η αιθρία

    Δεν ήταν που είχε τη μικρή του αδελφή εκεί δίπλα του στην αποθήκη, ο ίδιος ήταν. Μόνο που είχαν περάσει κάποια χρόνια μακριά από το χωριό. Το χωριό …
    Συνεχίστε Εδω

  • Αναμνήσεις ενός... αξιοσέβαστου

    Είχε μείνει μόνος κι είναι αλήθεια πως αυτό του έδινε μια αίσθηση ελευθερίας. Είχε χρόνο να γράφει. Συγκεντρωμένος στη Βυζαντινή ιστορία αλλά και στα Ανέκδοτα του Προκοπίου ήταν …
    Συνεχίστε Εδω

  • 9 κούπα

    Όλες οι ερωτικές επιστολές είναι γελοίες. Δεν θα ήταν ερωτικές επιστολές αν δεν ήταν Γελοίες. Πεσόα Το 9 κούπα χάθηκε στον κόλπο της. Η αναζήτηση του θ’αποδειχθεί μάταιη. …
    Συνεχίστε Εδω

  • Η Περισπωμένη

    -Είτε το ένα κάνω είτε το άλλο θα ταμπουρωθείς πίσω από τη θέση σου. -Δεν έκανα τίποτα που έπρεπε να πάρεις προσωπικά. -Θα σε χωρίσω άμα γράψεις εναντίον …
    Συνεχίστε Εδω

Παραφορές

ο χρόνος παλιά απαίσια φάρσα, συρμός αιώνια εκτροχιαζόμενος, παλμός παράφρων, δαιδαλώδης στοίβα από συντριβόμενα και συντριμμενα κτήνη

— ΜΠΡΕΤΟΝ

Στρόβιλος

Ιστορίες από μια εγκαταλειμμένη ταβέρνα – Μέρος F’: Ρομά, τουρκαλβανοί …

Η αποστασιοποιημένη, απόκρυφη και βραδινή συνδιάσκεψη στην – κρύα ακόμη – εγκαταλειμμένη ταβέρνα στην άκρη της πόλης εμπλουτίζεται, μαζικοποιείται και μεταμορφώνεται με τη βοήθεια της τεχνολογίας του ύστερου, …

Μόνο η αγάπη μας

Νιώθω σαν θάλασσα αδειανή.
Το κορμί μου στις άκρες του κρεβατιού,
Και το φεγγάρι να φωτίζει την γύμνια μου,
Με την μοναξιά να με σκεπάζει ολόκληρη.
Το φιλί …

Προεκλογικά καφενεία – και καφέ: Για μια χούφτα δραχμές…

Η άλλη Νατάσα αρχίζει να μοιράζει τα ποτήρια Πρώτος δροσίζεται ο έκθαμβος μπαρμπαγιάννης, ο οποίος μονολογεί ψιθυριστά κάτι ακαταλαβίστικα του τύπου Ανίτα Έκμπεργκ, πιου λάτε, πιου τέτε, Σαλιέρι …

Ολόλευκο χιόνι

Έλεγε πως είχε ένα ολόλευκο βιβλίο με μπλε εξώφυλλο αλλά οι σελίδες του ήτανε πράγματι λευκές όπως τα κεφάλια των αστών που ήταν κρεμασμένα στη σειρά σαν να …

Κακοειπωμένο

Τίποτα δεν είναι πιο πραγματικό απ' το τίποτα Δημόκριτος Δεν ακούγεται τίποτα. Σχεδόν τίποτα, λέω. Κι όμως τα αυτιά μου είναι στη θέση τους. Είμαι σχεδόν σίγουρος πως …

Ο γονδολιέρης

Ήταν εκεί πάντα. Στην πόλη που βούλιαζε, στο νερό. Έβραζε χορταρικά και ο ατμός θόλωνε τα τζάμια. Θόλωνε και τη μορφή της, θαρρείς, ζωγραφισμένη σε βιτρώ σε βαθιά …

Δύο ποιήματα

Τι φωτιά που είσαι;
Τι ακόλαστος πόθος;
Αμέτρητος,
Δεν σταματάς μήτε σαν τον κτύπο της καρδιάς μου.
Με καις ολόκληρη,
Φλεγόμενο θηλυκό, έχεις ξανά δει;
Έχεις ξαναδεί τόσο …