Τελευταία Άρθρα

  • Σχηματίστηκε μόνο του

    Άρχισε σιγά σιγά το πρόσωπό του να σχηματίζεται. Πρώτα η μύτη ακάλυπτη στην αιθρία του απογεύματος. Σκιασμένα τα μάτια. Πρώτα το ένα μετά το άλλο. Έπειτα μια γραμμή …
    Συνεχίστε Εδω

  • Η αιθρία

    Δεν ήταν που είχε τη μικρή του αδελφή εκεί δίπλα του στην αποθήκη, ο ίδιος ήταν. Μόνο που είχαν περάσει κάποια χρόνια μακριά από το χωριό. Το χωριό …
    Συνεχίστε Εδω

  • Αναμνήσεις ενός... αξιοσέβαστου

    Είχε μείνει μόνος κι είναι αλήθεια πως αυτό του έδινε μια αίσθηση ελευθερίας. Είχε χρόνο να γράφει. Συγκεντρωμένος στη Βυζαντινή ιστορία αλλά και στα Ανέκδοτα του Προκοπίου ήταν …
    Συνεχίστε Εδω

  • 9 κούπα

    Όλες οι ερωτικές επιστολές είναι γελοίες. Δεν θα ήταν ερωτικές επιστολές αν δεν ήταν Γελοίες. Πεσόα Το 9 κούπα χάθηκε στον κόλπο της. Η αναζήτηση του θ’αποδειχθεί μάταιη. …
    Συνεχίστε Εδω

  • Η Περισπωμένη

    -Είτε το ένα κάνω είτε το άλλο θα ταμπουρωθείς πίσω από τη θέση σου. -Δεν έκανα τίποτα που έπρεπε να πάρεις προσωπικά. -Θα σε χωρίσω άμα γράψεις εναντίον …
    Συνεχίστε Εδω

Παραφορές

ο χρόνος παλιά απαίσια φάρσα, συρμός αιώνια εκτροχιαζόμενος, παλμός παράφρων, δαιδαλώδης στοίβα από συντριβόμενα και συντριμμενα κτήνη

— ΜΠΡΕΤΟΝ

Στρόβιλος

Γράφει για να θυμηθεί

Η μνήμη αδυνατίζει, έχει νευρική ανορεξία. Σπάνια της συμβαίνει το αντίθετο. Η μνήμη επιτηρεί το παρόν, την παρουσία. Το παρελθόν όσο απομακρύνεται από την εικόνα της διαφεύγει. Εικάζει …

Γενέθλιες τρεις

Πολλά χρόνια, όχι και πάρα πολλά. με μια απόχη στη θέση της ομπρελοθήκης. Αναπάντεχο. Τρία σε μια αύξουσα σειρά. Φθίνοντος του αιώνος του απατεώνος. Τι τα θες όμως; …

η πανοπλία του ποιητή

«Τα ποιήματα συμβαίνουν» λέει ο ποιητής Ο Σάββας Μιχαήλ δε συνηθίζει να γράφει επιστολές, αλλά έκανε μια εξαίρεση μόλις διάβασε το ποίημα «επέκεινα» του Βύρωνα Λεοντάρη, αυτό το …

Το ξόρκι

  Πριν ξεκινήσει κοιτώντας στον καθρέφτη μονολόγησε: Αλλά το πρόσωπό μου είναι δικό μου και μου το κλέβουν Είχε περπατήσει ως την άκρη της γέφυρας… να πάρει έτρεξε γρήγορα …

Σ(ε)ρωτώ

Πόσες νύχτες ξαγρύπνησες κοιτώντας την βροχή από το παράθυρο;
Πόσους χειμώνες, πόσες άνοιξες και καλοκαίρια θα νοσταλγείς τον
έρωτα που δεν προλαβαίνεις να ζήσεις;
Πόσο έρωτα πνίγεις βαθιά …