Αρθρογράφος: Κωνσταντίνος Γιαννόπουλος

εγώ είμαι, είπα

Εγώ είμαι, είπα. Το 'χεις ξεχάσει. Θαρρώ πως πάντα το ξέχναγες. Παλιότερα πριν φύγεις και πριν εγώ το καταλάβω ήσουν σίγουρος πως δεν καταλάβαινα. Ήσουνα σίγουρος πως η …

Μάρτυρες μιας ζοφερής εποχής-2ο μέρος: Έρνστ Τόλλερ, Γιόζεφ Ροτ,

Ο Ροτ και ο Τόλλερ δεν μοιάζουν ούτε στο χαρακτήρα, ούτε στην ιδιοσυγκρασία, ούτε σαν συγγραφείς μοιάζουν. Ο Τόλλερ είναι εξπρεσιονιστής θεατρικός συγγραφέας. Γράφει έργα στρατευμένα. Παθιασμένα και …

λύπη

«Λύπη λύπη μου που δε μιλιέσαι» «Αφού και ο ήλιος και τα κύματα είναι μια γραφή συλλαβι- κή που την αποκρυπτογραφείς μονάχα στους καιρούς της λύπης και της …

Το βορινό παράθυρο

Έριξε μια βιαστική ματιά από το βορινό παράθυρο. Το ποδήλατο ήταν κάτω στον κήπο. Κόκκινο. Φόρεσε το μαύρο παντελόνι του πήρε στο χέρι το μπουφάν και κατέβηκε τη …

Σύντομο

 Διαλέγεις τη συντομότερη διαδρομή. Σαν το σύντομο γράμμα του αποχαιρετισμού. Τι αποχαιρέτησες άραγε; θα 'πρεπε να το ξέρεις όπως ακριβώς παρατηρείς τον καπνό του τσιγάρου σου που είναι …

Το Δεύτερο Μέρος

Μια πόρτα ανοίγει τόσο λίγο, ίσα για να διακρίνω στο κάθετο αυτό άνοιγμα το πλαϊνό μισοφωτισμένο δωμάτιο, όπου μια βρύση στάζει χοντρές στάλες ιδρώτα από το πρόσωπο του …

Φοβάμαι

Ο καθένας φοβάται κάτι διαφορετικό Εγώ καμιά φορά φοβάμαι τον φόβο, τη μοναξιά, το κεφάλι μου ακουμπισμένο σε κρεβάτι νοσοκομείου. Φοβάμαι ένα αυτοκίνητο που επιταχύνει καθώς περνώ τη …

η τύφλωση

Καθόμουν στο μεγάλο τραπέζι της τραπεζαρίας, το δωμάτιο μεγάλο με πόρτες γύρω του. Φορούσα κοντά παντελόνια. Οι μηροί ως τα γόνατα ανατρίχιαζαν. Είχε ησυχία. Ήταν όλοι μαζεμένοι στο …

Μάρτυρες μιας ζοφερής εποχής-1ο μέρος: Γιόζεφ Ροτ, Στέφαν Τσβάιχ, ΛουΙ …

Στην άλλη όχθη ένας άλλος μεγάλος στυλίστας. Ένας λοξός, μανιοκαταθλιπτικός συγγραφέας. Ένας γιατρός. Γιατρός των φτωχών. Ένας μανιακός που αποφοίτησε από τη Σχολή του Μίσους. Ένας μισάνθρωπος με …