Λογοτεχνικώς
Το ξόρκι
Πριν ξεκινήσει κοιτώντας στον καθρέφτη μονολόγησε: Αλλά το πρόσωπό μου είναι δικό μου και μου το κλέβουν Είχε περπατήσει ως την άκρη της γέφυρας… να πάρει έτρεξε γρήγορα …
Σ(ε)ρωτώ
Πόσες νύχτες ξαγρύπνησες κοιτώντας την βροχή από το παράθυρο;
Πόσους χειμώνες, πόσες άνοιξες και καλοκαίρια θα νοσταλγείς τον
έρωτα που δεν προλαβαίνεις να ζήσεις;
Πόσο έρωτα πνίγεις βαθιά …
Πόσους χειμώνες, πόσες άνοιξες και καλοκαίρια θα νοσταλγείς τον
έρωτα που δεν προλαβαίνεις να ζήσεις;
Πόσο έρωτα πνίγεις βαθιά …
Μονόλογος εξομολόγησης
Βρήκες την ανήμερη και θυελλώδη καρδιά μου, μετέωρη… Με συνάντησες στον δρόμο σου, σαν ξέφρενο λουλούδι που φύτρωσε στο χώμα σου, Ποιητή. Ήρθες αστραπή κι έλαμψες τον ίσκιο …
Λεκές στην Σελίδα
Να γράφω δεν ξέρω
Ξέρω όμως πως κάθε λέξη μου λερώνει τις σελίδες
Ξέρω πως σχηματίζονται οι προτάσεις όταν τις ακούω
Ξέρω ακόμα πως κάνει η σιωπή σου
…
Ξέρω όμως πως κάθε λέξη μου λερώνει τις σελίδες
Ξέρω πως σχηματίζονται οι προτάσεις όταν τις ακούω
Ξέρω ακόμα πως κάνει η σιωπή σου
…
Μια αράχνη, οι σφαίρες, η Αλίκη και ο καθρέφτης
Μια αράχνη κατεβαίνει από ψηλά σύριζα στο κάθετο πλαίσιο του παραθύρου απ’ όπου πότε πότε μπαίνει λίγο φως. Στο δρόμο της συναντά μια σφαίρα, ποιος ξέρει από πότε …
Ανθρώπινη κατάσταση
Όχι, δεν είναι σίγουρο ούτε αυτό ούτε οτιδήποτε άλλο που έχει να κάνει με τη ζωή του καθενός, τη μοναχική του διαδρομή, τις επιθυμίες και τα πάθη του. …
Είμαι εκείνη…
Κι εγώ σέρνω αργά… Τραγουδώντας μαζί σου τον έρωτα. Το κορμί να γείρω, στου ήλιου σου τον μυστικό κόρφο… Και θα σε προσμένω. Και θα πεθαίνω και θα …
Το ρολογάκι
Καθυστέρησα να σηκωθώ. Είχε φτάσει μεσημέρι. Ένα αμφίθυμο μεσημέρι που έμοιαζε πολύ με τη διάθεσή μου. Πάντα ήμουνα αμφίθυμος όταν άνοιγα τα μάτια μου στο φως που είχε …
Ώρα έκτη
Ώρα έκτη
Έστρωσα το τραπέζι με άσπρο λινό. Με χέρια ταπεινά που
έπλενα τις πληγές στα γόνατα σου -στα γόνατα σου, να έπεφτα
έλεος να ζητώ, και να …
Έστρωσα το τραπέζι με άσπρο λινό. Με χέρια ταπεινά που
έπλενα τις πληγές στα γόνατα σου -στα γόνατα σου, να έπεφτα
έλεος να ζητώ, και να …
Άραγε τι λέν’ τα μάτια μου;
Τα μάτια μου σκορπάνε σταγόνες και γεμίζουν θάλασσες. Ποτίζουν ανοιξιάτικους μπαξέδες με χιλιάδες φιλιά και τραγούδια. Κι η Άνοιξη ακόλαστη σκορπίζει από τα βάθη μου, αιώνες αγάπης… Και …